จากเหย้า
อืม วันสุดท้ายที่กูได้ใช้ชีวิตแบบเด็กนักเรียนในรั้ว สวนกุหลาบ
กูรักที่นี่หว่ะ เวลาที่จาจากไปก้อใจหาย
วันนี้วันที่กูเขียนได เป็นวันอาทิตย์
แต่กูอยากเขียนลงวันนี้
มีเพื่อนมากมายที่ หัวเราะ ร้องไห้ ในวันนี้
ทุกคนมีความสุข และความเศร้า
เล่าเหตุการณ์ดีกว่า ^^
เช้ววันที่ 18 กุภา 2548
กูก้อไปถึง ร.ร. ตอน 6 โมง
แล้วก้อนั่งหยิบเฟรนชิบ ที่เหลือมาเขียนต่อก่อนที่จาม่าด้ายเขียน
อืม ซักพัก เจ ก้อมาเอาเสื้อให้เขียน
กูก้อเอาเสื้อกูให้เจเขียน
แล้วทั้งเช้านั่งเขียนเสื้ออย่างเดียว
พอพักระหว่างสอบก้อเขียนแต่เสื้อๆๆๆๆ
กลางวันก้อนั่งก่ะกินข้าวก่ะเพื่อนที่สนิทที่สุด คือ 408
ไม่รู้อ่ะพออยู่ก่ะพวกนี้กูมีความสุขมากที่สุด
เพื่อนห้องที่อยู่ 408 ตอน ม.4 มันมีความผูกพันยางงายม่ารูอ่ะ
ถึง ม.5-6 ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน
แต่ก้อรักกันมากกว่าเพื่อนนที่อยู่ในห้อง
พอๆๆ เด๋วค่อยบ่นตอนท้าย
แล้วก้อสอบอีก 3 วิชาที่เหลือ ก้อเหมือนๆตอนเช้า
ม่ามีครายอ่านหนังสือเหมือนม่าวาน
พอสอบเส็ด 408 ก้อไปหาจารย์ สุวรรณา
ซึ่งเป็นจารย์ที่ 408 ทุกคนรักมากกกกกกกก
ไปกราบลาลาอาจารย์ ให้อาจารย์ให้โอวาท ครั้งสุดท้ายที่อยู่ในชุดนักเรียน

พอเส็ดแล้วกำลังจาลงไปร่วมพิธีจ่อ
ก้อเจอ..........
จารย์ สมพล ^^ จารย์ที่ปรึกษาตอนม.4 คู่ ก่ะอาจารย์ สุวรรณา ^^
ถ่ายรูปต่อ 555555
ซวย เค้าเริ่มพิธีกันแล้ว
วิ่งๆๆๆจากช้น 4 ลงมาสนามฟุตบอลหน้า ร.5
เพ่อทำพิธีอำลา ร.5
แล้วก้อหัวหน้าห้องแต่ละห้อง ก้อไปทำพีธีอำลา
หลวงพ่อสวนกุหลาบ
ซึ่งทั้ง 2 อย่างเป็นที่รักยิ่งของเด็กสวนทุกคน
พอทำพิธีเสร็จก้อขึ้นหอประชุม
ระหว่างทางที่เดินก้อมีเด็ก ม.1 มาร้องเพลงต่างๆของโรงเรียน ซึ่งตอนนี้ ซึ้งมากมาย
บนหอประชุมก้อมีพิธีการต่างๆอ่ะ
มีการมาบรรยายของรุ่นพี่ 2 คน
แต่ละคนใหญ่โคตร รุ่นพี่กู
แล้วก้อมีการเล่นเกมทศกัณฑ์
นำหน้าอาจารย์มาทาย ยากสัด
อืมแล้วก่อนที่จะเสร็จพิธี
ก้อแจกพระอ่ะให้อาจารย์ที่ปรึกษาแต่ละห้องนั่งอยู๋ข้างหน้า
แล้วเด็กนักเรียนเดินลงมารับ
กูรับจาก ป๋า ^^ อ.ทนสิงห์ที่รักของ 602
แล้วก้ออาจารย์ สุนีย์ ^^ (มีแต่คนอยากรับจาก ป๋า)
พอรับเส็ดก้อลงไปกินโต๊ะจีน
ก้อมีนักร้องใน ร.ร. มาร้องเพลงกันอ่ะหนุกหนานเฮฮา
หึหึ เวลาแห่งการจับ สี่เสาเทเวศน์ (เทเวศน์เขียนถูกป่าวหว่า?)
ซึ่งเป็นการจับบุคคลที่เพื่อนๆรัก จับอุ้มแหกขา แล้วกระแทบก่ะเสาบอล หึหึกูขอโทษนะแต่มานหนุก
แย้ มึงเป็นหัวหน้าห้องเมิงโดนคนแรก 55555555555
แล้วก้อโดนอีกหลายๆคน
พอถึงกูแม่งมีคนจับ 3 - 4 คน -*-
พอจับถึงเสาบอลเสือกทำกูล้มอีก -*- เสื้อกูเปื้อนนะสาดดดดดด
กูรู้ซึ้งถึงการโดนแระ -*-
แต่มานสนุกตงจับคนอื่นกระแทก
โดนเองจุกหว่ะ T^T
ซักพักก้อกอดเพื่อนๆในห้อง ^^
กอดแม่งให้หมด
ช่วงนี้ก้อมีคนร้องให้บ้างแล้วอ่ะแต่มายห้องกูยางม่ามีน้ามตาเลยว่ะ
อืมกูอยู่ก่ะ 602 อ่ะ 408 เด๋วค่อยอยู่ด้วยกันทั้งคืนช่วงนี้ให้เวลากับเพื่อนในห้องก่อง
อืมมมมแล้วก้อมีคนเอาเหล้ามา
แม่งดื่มยางม่าทันมึนหมดแล้ว -*- เห้อออออ
พอกินเส็ดๆๆ
ก้อแจกเทียนๆๆๆ
แล้วก้อให้ทุกกคนไปหน้าเวที
ร่วมกันกอดคอ "บูมสวน" ครั้งสุดท้ายในฐานะนักเรียน
กูรู้สึกว่า บูม ครั้งนี้ดังมากกกกกก
บูมเสร็จก้อนั่งเป็นกลุ่มๆ กูอยู๋ก่ะเพื่อน 408 ที่กูรัก
แล้วมานก้อหายมองหน้ากันแล้วก้อพูดในสิ่งที่อยากพูดกับเพื่อน
แต่กลุ่มกูทุกคนเงียบ
แค่มองหน้ากัน ^^ ก้อรู้อ่ะเมิงม่าต้องพูดหรอก
แล้วก้อร้องเพลง โรงเรียน
เพลง สรรเสริญ
แล้วก้ออดีตประธาน ประธานรุ่นขึ้นมากล่าว
แล้วก้อเพื่อนร่วมรุ่นคนนึง
ซึ่งเป็นมะเร็งที่ขา แล้วก้อตัดขาเพื่อนให้ชีวิตอยู่รอด
ซึ่งในตอนที่มานพูดก้อซึ้งนะก้อมีคนร้องไห้มานร้องกานนานแล้วหล่ะ
อืม
พูดๆๆเส็ด ผอ.ก้อมาพูด (กูเรียงเหตุการณ์ผิดป่าวว่ะ -*- แต่ช่างแม่งเหอะเนอะๆๆๆ)
แล้วก้อปิดงานมั้ง ถ้าเรียงม่าผิด
ถึงเวลาแล้วที่ต้องเดินไปกอดก่ะเพ่อนๆทุกกคน
กูเดินเจอครายที่รู้จักกอดหมดอ่ะ ^^ กูจากอด
ดา กูก้อรู้นะว่าเมิงรักกูอ่ะ แต่กูเพิ่งรู้ว่ามึงรักกูมากขนาดไหนก้อตอนที่กูกอดก่ะเมิงแล้วเมิงร้องไห้นี่แหละ
ซึ่งในตอนปกคิมึงเป็นคนที่เข้มแข็งนะในสายตากู
ปิ กูก้อรักมึงมากนะ มึงก้อเป็นอีกคนที่กอดก่ะกูแล้วร้องไห้อืมพวกเราคงเจอกานบ่อยแหละนะ ^^
อืมซักพักคนก้อเริ่มที่จากลับบ้านกัน ก้อปามาน 5 ทุ่มมั้ง
อืมแต่พวกกู 408 ค้างโรงเรียน
อาจารย์ก้อบอกว่าห้ามค้างนะ
แต่พอถึงเวลาจิงไม่มีใครมาไล่ซักคน แค่สั่งประธานรุ่นว่าให้ดูแลให้ดี
ซึ่งกลุ่มกู 408 ที่อยู๋ก้อมี กู ปิ บอส กำนัน เมย์ เฟิร์ส ดราฟ นัฐ บิ๊ก ^^
คนอื่นที่อยู่อีกก้อมี จิ๋ว ตั้ม เคท (อยู่ด้ายงายว่ะเนี่ย มึงแอบมีรายก่ะตั้มในกอไผ่ป่าวว่ะ ^^กูถ่ายรูปมึงตอนหลับด้วยแหละ น่ารํกดี ^^)
อืมๆแล้วก้อมีพวกห้อง 17 อ่ะ
ก้อกูอยู๋ในห้องของพวกมานนี่หว่า ?
อืมก้อนั่งคุยกันอ่ะบางคนก้อนอน
ระหว่างที่นั่งคุยกันประธานรุ่นก้อเดินมาบอก ตี1.23 เจอกันหน้า ร.5
พอตอนตี 1.23 ก้อปายที่หน้า ร.5
อืมก้อไหว้ ร.5 กันอ่ะ
ซึ่งในเวลานี้มีคนอยู่ประมาณ 20 - 30 คนเองอ่ะ -*-
อืมพอไหว้เสร็จก้อเดินไป เซเว่น หารายแดก
แล้วก้อกลับมาแดก กูม่าด้ายซื้อมาอ่ะกูม่าหิว พวกมึงก้อแดกกานไป
กูก้อนอนแต่........นอนยางม่าหลับก้อได้ยินเสียง
เห้ยไพ่อยู่ไหนว่ะ แล้วกูก้อลุก ^^
นั่งเล่นไพ่ๆๆๆๆ
ดัมมี่ๆๆๆๆ
ผู้คนก้อมารวมกันมากขึ้นๆ
จนกลายเปงวง ป๊อกเด้ง ^^
นั่งเล่นถึงเช้า
ได้กำไร มา 100 บาท ถ้วน
ดวงดีม๊ากมาก ได้ ตอง ได้เรียง ได้เซียน
ซึ่งปกติกูเล่นมาเคยได้ -*-
หุหุ 6 โมงกว่าๆ กูก้อออกจากโรงเรียนเพื่อนเอากล้องไปให้พี่ -*-
ต้องกลับบ้านไปเอาที่ ชาร์จ ก่ะสายเข้าเครื่องอีก เห้อออ
อืม พอกามลางจาถึงบ้านพี่ก้อหยิบมือถือขึ้นมาดู เหอๆ miss call 3สาย
เง้ออออออออ ก้อตอนอยู่บนรถมานหลับอ่ะ คนมันง่วงให้ทำไง
เหอๆ ตังมือถือกูหมดด้วยดิ โทตู้ๆๆๆให้แม่งโทกลับ
แล้วปิก้อโทมา ไม่ไปกินแล้วนะ กลับบ้านเลย เศร้าดิว่ะสาดดดด
เออ กูก้อนั่งเล่นเกมร้านเดิมก่อยที่กูจาไม่ได้มาอีก จน ตั้งแต่ 10 โมงถึง 6โมงเย็น
อืม หมดไป 120 บาท
ไปกินคงหมดเยอะกว่านี้อ่ะเห้อออออออออ
พอถึงบ้านอาบน้ามนอน
กูนอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม
สาดดดดดดดดตื่น 8.30 -*-
แล้วก้อมานั่งย่อรูปๆๆๆๆ
ย่อเส็ดก้อออน m เขียนได ^^
มีอีกหลายอย่างที่กูม่าด้ายเขียนออกมา
แต่มานยังคงอยู่ในใจกูตลอดไป
คำว่า "เพื่อน" ไม่มีวันตาย
เอ่อไอ้คนที่กูกอดหลายๆรอบอ่ะนะ ก้อเพระ กูรักนะ ^^
----------------------------- OSK 123 -----------------------------
เธอคนนั้นก้อปัจฉิมวันเดียวก่ะเรา ^^
เหอๆ เทอม่าชอบคนดื่มเหล้า -*-
จบแล้วซินะ
ชีวิตกูที่ได้อยู่
สวนกกุหลาบวิทยาลัย
บรรยากาศแบบเดิมคงไม่มีอีกแล้ว
นั่งแหย่เพื่อน แกล้งเพื่อน ด่าเพื่อน ทะเลาะเพื่อน
ถึงเรราจะด่าจะแหย่จะแกล้ง แต่ เราไม่เคยโกรธกัน
สวนกุหลาบ ได้ให้อะไรหลายๆอย่างกับกู
กูรักทุกอย่างที่เป็น
สวนกุลหาบ
และทุกเหตุการณืที่เกิดขึ้นกับกูขณะที่ใช้ชีวิตใน
สวนกกุหลาบ
จะอยู่ตลอดไป
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-


Thank and sorry for everything i will be still your best friend forever and i will not forget u , if u need some help call to me i will help u the most i can , PI
Thank for a good experiene in good times. Everything will go on but u and me are friends forever. Suankularb is all my breath and you are in my mind everytimes..T_T
อันบนของปิ อันล่างของ ดา ^^ กูขอบจายพวกเมิงนะ "เพื่อน" |